نشست تخصصی حسین علیه‌السلام در اندیشه مسیحیت

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۶/۱۷ | 
به گزارش روابط عمومی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و به نقل از دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دکتر سید مجید امامی، عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق (ع) در ابتدای این برنامه گفت: تشکر می‌کنم از موسسه راهبرد معاصر که به برگزاری این نشست در دانشگاه امام صادق (ع) همت کردند. به شدت به سمت توسعه مطالعات اربعین از منظر ادیان و علوم انسانی رفته ایم. باید این‌ها را به زبان هنر و رسانه تبدیل کنیم. گفت گوی ادیان و همزیستی میان ادیان سال هاست که مطرح است. زیارت اربعین خیلی فراتر از گفتگوی ادیان است؛ بلکه یک هم تجربگی معنوی (Spiritual Co-Experience) است. این فرصتی بسیار ارزشمند برای تجربه معنوی برای بشر امروز است. ما از لحاظ فقهی در مورد مسجد محدودیت‌هایی داریم، اما در مورد حرم‌ها و مسیر حرکت راهپیمایی اربعین محدودیتی نداریم. با حضور در این حرکت همه می‌توانند تجربه معنوی و کشف و شهود معنوی داشته باشند.
مناسبات دوستانه و همدلانه بین ادیان آسمانی درروزگاری که بشر بیش از هرروز به ارزش معنویت پی می برد؛ بیشتر و بیشترمورد نیاز است.در حالی که تلاش برای همزیستی ،گفتگو،و همدلی ادیان و مذاهب پیگیری می شود،شاهد تجارب نادری هستیم که سطحی بسیار عمیق تر ، این پیوند رامحقق می سازد و آن،تجربه معنوی در مکان ها و زمان های معنوی است که حتی همراهی و همنشینی بین ادیان را ممکن کرده است.یاد و ذکر و زیارت و تقرب به انسان کاملی که به شهادت تاریخ اوج بندگی و عشق به معبود بوده و عملا در مسلخ معشوق،نه خود بلکه خانواده اش را قربانی حقیقت کرده و نظم معنایی عظیمی پشتیبان حرکت اوست،فرصتی متعلق به همه موحدین و معنویت جویان است.از این رو امکان جهانی ، فراملیتی،فرامذهبی،فرا دینی مناسک پیاده روی بسمت مرقد حسین بن علی را باید غنیمت شمرد.در سال های گذشته مسیحیان اقبال الهام بخشی به زیارت اربعین،هم قدم با میلیونها مسلمان عاشق نشان داده اند. کشیش مالخاز از این آزادگان است که در اتمسفر اربعین نفس کشیده و از زبان خود،تجربه ای معنوی را ثبت کرده است

کشیش مالخاز در ادامه به ایراد سخنرانی پرداخت. وی گفت: خوشحالم که در این جمع مهمان امام حسین (ع) هستم. با یک داستان قدیمی از روم شروع می‌کنم. عالمی در آن زمان حضور داشت که کتاب‌های زیادی می‌نوشت و تصمیم می‌گیرد تحقیقات مذهبی انجام دهد. روز‌ها را به مطالعه آن متون دینی می‌گذراند. یک روز بعد از انجام مطالعات در راه بازگشت به خانه اش به متنی که خوانده بود بسیار جذب شده بود و در راه خانه به آن فکر می‌کرد. آن قدر در افکارش فرو رفته بود که مسیر را اشتباه می‌رود. به سمت برجی که متعلق به دوره رومی‌ها بود می‌رود. تعجب می‌کند که یک سرباز به سمت او می‌آید و فریاد می‌زند که تو چه کسی هستی و اینجا چه می‌کنی؟ آن جا متوجه می‌شود که مسیر را اشتباه آمده است.

این کشیش گرجستانی سپس گفت: از آن سرباز می‌پرسد به تو چقدر حقوق می‌دهند که آن جا می‌ایستی؟ من ۲ برابر همین مقدار به تو می‌دهم تا پیش من باشی و هرگاه من راه را اشتباه رفتم فریاد بزنی تو که هستی و داری این جا چه می‌کنی؟ این یک سوال مهم برای همه ماست. ما که هستیم و این جا چه می‌کنیم؟ آیا ما آمده ایم تا فقط نفرت پراکنی کنیم و همدیگر را بکشیم و در سرتاسر جهان نفرت را گسترش دهیم؟ مدام به هم بگوییم تو مسیحی هستی یا مسلمانی تا از هم فاصله بگیریم؟ من این گونه فکر می‌کنم تا ما آمده ایم تا در کنار هم زندگی کنیم.

وی عنوان کرد: من یک مسیحی و پیرو حضرت عیسی (ع) هستم، اما فکر می‌کنم امام حسین (ع) درس‌های زیادی برای من دارد. نمی‌شود در برابر بی عدالتی و ستم مدارا کرد. اگر ما واقعاً عاشق امام حسین (ع) هستیم و می‌خواهیم پیرو واقعی او باشیم باید در برابر نفرت پراکنی در سراسر این سیاره بایستیم. به همین دلیل فکر می‌کنم مذهب می‌تواند ما را به سمت عشق به یکدیگر و همزیستی مسالمت آمیز سوق دهد. مذهب ما را به سمت مدارا می‌برد، اما مدارا کافی نیست. ما به چیزی ماورای این می‌توانیم به عشق و همزیستی مسالمت آمیز برسیم.

کشیش مالخاز همچنین اظهار کرد: وقتی یک نفر یک کودک ۶ ماهه را روی دستش می‌گیرد و درخواست می‌کند که به او آب بدهند، اما در عوض او را می‌کشند، کسی که این کار را می‌کند چیزی جر شیطان نیست. داستان امام حسین (ع) نشان می‌دهد که فردی که قدرت دارد باید به افراد ضعیف توجه کند. به همین دلیل است که فکر می‌کنم داستان امام حسین (ع) در این روزگار خیلی اهمیت دارد.

وی خاطرنشان کرد: تجربه من از پیاده روی نجف تا کربلا یکی از عمیق‌ترین تجربه‌های معنوی من بوده است. تأثیر اربعین یک تأثیر معجزه آساست که دارد جهان را به سمت بهترین راهی که می‌تواند برود می‌برد. من با همین لباس در اربعین شرکت می‌کردم و تمامی شرکت کنندگان با من مثل خودشان برخورد می‌کردند و مرا می‌پذیرفتند. در پیاده روی اربعین هر کس هر چیزی که داشت برای من می‌آورد و آن حس نوع دوستی و مهمان پذیری برای من خیلی جالب بود. من نه از بستگان آن‌ها بودم و نه حتی از جامعه و مذهب آن ها؛ اما آن‌ها این گونه مرا پذیرفتند و مهمان نوازی و مهربانی از خودشان نشان دادند که این از ابعاد برجسته اربعین است.
مالخاز اضافه کرد: به همین دلیل است که من معتقدم اربعین، موتور تولید امید است. اگر ما در مسیر نجف تا کربلا می‌توانیم با هم مهربان باشیم چرا در مسیر تهران تا تفلیس نتوانیم با هم مهربان باشیم و به هم عشق بورزیم؟ باید تشکر کنم از مهربانی افرادی که در این پروژه سهیم شدند. برادر هادی، براد علی و برادر حسین در این پیاده روی به من کمک کردند و توانستم این سفر را به پایان برسانم. آن احساسی که آن روز‌ها تولید شد امروز آماده فوران است. امیدورام این مستندی که ساخته شد بتواند احساسی که در پیاده روی اربعین وجود دارد را به مخاطبینی که تجربه آن را نداشته اند منتقل کند.

وی همچنین عنوان کرد: امیدوارم که افرادی از خانواده خودم و مذهب خودم در این پیاده روی شرکت کنند و حس مهربانی و مهمان نوازی و پذیرفته شدن از جانب دیگران را ببینند. بدون هیچ اغراقی می‌گویم که عمیقاً مایلم میان مسلمانان و مسیحیان روابط خوبی برقرار شود. مسلمانان و مسیحیان نیمی از جمعیت کره زمین را تشکیل می‌دهند. صلح و زیست مسالمت آمیز در آینده در دستان ماست.

مالخاز افزود: در قفقاز که من در آن جا به دنیا آمده ام مرد مسنی وجود داشت که به علم و دانایی شهره بود. گروهی جمع شدند تا او را امتحان کنند. تصمیم گرفتند تا از راه فریب وارد شوند. یک گنجشک در دست شان گذاشتند و تصمیم گرفتند از او بپرسند که چه چیز در دست ماست. اگر تشخیص داد که پرنده‌ای در دست ماست از او بپرسیم زنده است یا مرده؟ اگر درست تشخیص داد که زنده است دست شان را به هم بفشارند تا بمیرد و اگر گفت مرده است پرنده را آزاد کنند تا در هر صورت اشتباه پاسخ داده باشد. وقتی پیش آن مرد حکیم رفتند و از او پرسیدند او گفت که فکر می‌کنم یک پرنده باشد. وقتی از او پرسیدند زنده است یا مرده؟ گفت این دیگر به شما بستگی دارد.

وی در پایان گفت: آینده این کره خاکی هم در دست ماست. می‌توانیم بر مبنای آن الهامات و تعالیمی که از امام حسین (ع) می‌گیریم جهان را زنده نگه داریم. صحنه‌ای در حرم امام حسین (ع) دیدم که برای همیشه در ذهن من خواهد ماند. مرد بلند قد و جوانی کودک فلج خود را به حرم آورده بود. معلوم بود که آن بچه زجر می‌کشید. آن مرد طفل را به سمت آسمان بالا گرفت و با گریه دعا کرد. آن جا بود که متوجه شدم این مرد می‌تواند رنج خود با امام حسین (ع) را همزادپنداری کند؛ به جای دیگران پر شور و احساس بودن و به جای دیگران درد کشیدن. این چیزی است که می‌تواند جهان و هستی را نجات دهد. امیدوارم خداوند ما را ببخشد و حفظ کند.

در ادامه این مراسم از مستند «نماد وحدت» (The Symbol of Unity) رونمایی شد.

کلیدواژه ها: دانشگاه امام صادق علیه السلام | دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات | نشست علمی |



CAPTCHA

دفعات مشاهده: 213 بار   |   دفعات چاپ: 13 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر


تمام حقوق نزد دانشگاه امام صادق علیه السلام محفوظ است.